Korkuyu beklerken…

EBRU ALPAY’IN KALEMİNDEN

Bu ülkenin sabahlarına uyanmaktan korkuyorum:
* Öncelikle oğullarımın ve kendimizin sağlığından.. (bir yorgun mermiye/bir sarhoş şoföre/canım birini öldürmek istiyordu’lardan birine denk gelmeden günü tamamlamak büyük şans)
* Depremden..
* Eğitim sisteminden..
* Adalet sisteminden..
* Kadın cinayetlerinin, çocuk istismarının, hayvan katliamının durdurulamayacak olmasından..
* Devletin ekonomi politikasından..
* Yobazlıktan, bağnazlıktan..
* Kamplaşmadan..
* Solcu geçinip sağdan daha saplantılı davrananlardan..
* Seçim, mazbata, pusula kelimelerinden..
* Güncel siyasetin abukluğundan..
* Durdurulamayan zamlardan..
* Gölge vergisinden..
* Yeni ev bulmak zorunda kalabileceğimden..
* Resmi evraktan..
* “Yetersiz bakiye” uyarısından..
* Orman yangınlarından..
* “Sizi anlıyorum ama..” cümlesinden..
* Hayatımın evle iş arasına giderek sıkışmasından..
* Artan küfürden..
* Yapay zekadan..
* Normalleşen “anormallikler”den..
* Yaşam sevincimin azalmasından..
* Korkularımın yeni maddelerle güncellenmesinden..
* Tartıda ibrenin hep sağa doğru kaymasından………………………..

“Korku, insanı diri tutar.” mı diyeceksiniz; salaş ve huzurlu bir yaşamın hepimize iyi geleceğinden eminim..O huzurlu günlere bir an önce erişebilmek dileğiyle..

*Korkuyu Beklerken, Oğuz Atay